ankara tekel direnisi

01.04.2010-02.04.2010 Ankara Buluşması

2010-04-02T06:56:00.000-07:00

Türk İş binasında toplanıp basın açıklaması yapacaklarını açıklayan işçilere, alana sokulmayacakları söylenmiş; sendika yetkilileri ise sendika önünde toplanmanın hakları olduğunu söyleyerek işçileri Ankara'ya davet etmişti.
Ancak otobüslerle Ankara'ya gelmek isteyen işçiler şehir girişlerinde durdurulup, otobüslerden indirildiler. Büyük bir çoğunluğu başka taşıtlarla hatta yürüyerek şehir merkezine ulaştı. Ancak polisin olağanüstü önlemleriyle karşılaştılar. İki gün boyunca Sakarya Caddesi ve Tuna Caddesi'ne çıkan tüm noktalarda polis barikatları vardı, bölgeye giriş herkes için yasaklanmıştı. Yine de Türk İş'e yürünmek istendi, her seferinde polisin sert müdahalesi oldu.

1Nisan günü Tuna Caddesine vardığımda, Mitatpaşa Cadesinin karşı tarafında toplanmış, aralarında İstanbul'dan gelen itfaiye işçilerinin, az sayıda tekel işçisinin ve başbakanın dediği gibi "bazı grup"lardan oluşan 300-400 kişilik bir grup vardı. Çünkü o sırada Tekel işçileri kendi imkanlarıyla Ankara dışında indirildikleri yerlerden alana ulaşmaya çalışıyordu. Öğlene doğru buraya ulaşabilen Tekel işçileri ve bazı meslek örgütleriyle daha da kalabalıklaştı. Ziya Gökalp Caddesi'nde KESK önünde toplanmaya çalışanlara da polis müdahale etmiş ve oradan kaçanlar da Tuna Caddesine gelmişti. CHP milletvekili Çetin Soysal da destek için oraaydı. Zaman zaman gerilim yaşansa da herhangi bir çatışma yaşanmadı. Ancak daha sonra buradaki grup, arka taraftan Ziya Gökalp Cadesine yöneldi ve ortalık karıştı. Ben karşıya geçip olayların yaşandığı bölgeye arkadan dolaşıp ulaşmaya çalıştım ancak heryer polis tarafından tutulmuştu ve bu noktaları basın kartı olmayanların geçmesi yasaklanmıştı. Acaba ordan olur mu burdan olur mu diye koşturup durdum ama nafile. Sonra bölgeden uzaklaşıp 1saat sonra falan geri geldiğimde kalabalık bir grubun Sakarya Caddesi'ne girdiğini gördüm. Burada DİSK ve Tek Gıda İş Sendikası başkanları konuşmalar yaptı ve bu gece burada oturma eylemi yapacaklarını açıkladı. Davul, zurna, halay ve sloganlar, herşey yolunda gibiydi. Ben ordan oraya koşturmaktan sırılsıklam olduğum için üstümü değiştirmek için eve döndüm. 2 saat sonra tekrar Sakarya Cadesine gitmeye çalıştığımda gördüm ki herşey başa dönmüş. Ara ara çatışmalar yaşanıyor ve polis barikatları geçiş izni vermiyordu. Sonra gruplar tamamen dağıldı ve ortalık "sakinleşti".

2Nisan sabahı, yani bu sabah, 11de yapılacağı söylenen basın açıklamasını fotoğraflamak için evden çıktım. Biraz geç kalmıştım. Yine aynı şeyler yaşandı, hiçbir yere ulaşamadım, oradan oraya koşturum durdum. Tek Gıda İş başkanının yaptığı konuşmadan sonra yine ortalık karışmış; farklı farklı yerlerde çatışmalar yaşanmakta ve ben oralara yine ulaşamamaktaydım...

Elimden gelen, bunlardır...

02.03.2010 78.gün

2010-03-03T06:46:00.000-08:00

Danıştayın aldığı karardan sonra, Salı günü sendika toplantısından 1Nisan'a kadar eyleme ara verme kararı çıktı.
Böyle bir karar çıkması ihtimal dahilindeydi. Ancak ben, karar Salı günü çıkar ve çadırlar Çarşamba toplanır diye tahmin etmiştim. Ama öyle olmadı, karar da çadırların toplanması da Salı günü oldu. Ve ben Salı günü, yani dün, başka zorunluluklarım nedeniyle orada olamadım, üzgünüm. Fotoğrafları takip edenlerden ve daha önemlisi vedalaşamadığım; güzel vedalarını fotoğraflayamadığım herkesten özür dilerim. 1Nisan'da görüşmek üzere!

01.03.2010 77.gün -Danıştayın Yürütmeyi Durdurma Kararı-

2010-03-01T14:50:00.000-08:00

Bugün akşamüstüne kadar stresli bir bekleyiş vardı. Danıştay, 4-C'ye geçiş süresini 30gün olarak belirleyen kararın yürütmesini durduracaktı veya karar yürürlükte kalacaktı. İstenen oldu ve yürütmeyi durdurma kararı çıktı. Bu durumda işçiler maaş kesintisi olmaksızın yaklaşık 8ay süreye sahip oldu. Ve bu süre, 4-C'nin tamamen iptali için açılan davalar için hem zaman hem de umut kaynağı oldu. İşin hukki boyutunu ve ne anlama geldiğini ayrıntılarıyla öğrenmek için başka haber kaynaklarını araştırın derim. Ben size kararın nasıl karşılandığını kısaca anlatıp, fotoğraflara geçeyim: Önce bir noktadan ıslıklar ve sevinç çığlıkları yükseldi ve bu dalga dalga yayıldı. Herkes çadırlardan çıkarak ne yapacağını bilmez şekilde haykırmaya ve birbirine sarılmaya başladı. Aylardır birçok kötü gelişmeye gözyaşı dökenler bu kez bolca sevinç gözyaşı akıttı...

Bundan sonra ne olacağı yarın sendikanın yapacağı toplantı sonucu netlik kazanacak...

28.02.2010 76.gün

2010-02-28T14:42:00.000-08:00

Bugün düne göre daha güneşliydi. Günlerden pazar olması nedeniyle Ankaralı ziyaretçiler ve daha başka yerlerden gelenler alanda olumlu bir hava ve hareket yarattı. Bandista da şarkılarıyla oradaydı. son iki şarkılarına yetişebildiğim için pek doğru düzgün fotoğraflarını çekemedim, idare edin artık. Belirsiz bekleyiş sürüyor; hükümetin verdiği süre de bu gece doluyor...

27.02.2010 75.gün

2010-02-27T08:59:00.000-08:00

Bir süredir gidemediğim alana vardığımda, iki gün önce Mithatpaşa Caddesi'nde araba çarpması sonucu Hamdullah Uysal'ın hayatını kaybetmesinin getirdiği ağırlık hala hissediliyordu. Türk İş binası ve Samsun çadırının önüne çeşitli yerlerden gelen siyah çelenkler bırakılmış ve "1971" yazan, Hamdullah Uysal'ın resminin işlendiği stensiller tüm çevreye yapılmıştı.
Bunun yanında süren belirsizlik, sendikanın umut verici herhangi bir açıklama yapmayışı da canları sıkıyor gibi görünüyordu.
Son üç fotoğrafta göreceğiniz Osmaniye'den Cengiz Abi'yle biraz sohbet ettik. Bazı sıkıntılarından söz etti; milliyetçi kökenli olduğunu ve Tekel hareketine sırtını döndüğü için, kimi zaman uğruna kavga ettiği "eski parti"sine nasıl kırgın olduğunu anlattı ve burda gördüğü kimi "gerçekler"le dünyasının nasıl değiştiğinden, kendisini nasıl kandırılmış hissettiğinden uzun uzun bahsetti. Benden de çektiğim tüm fotoğraflarına ulaşabilmek için hepsini yayınlamamı rica etti.

22.02.2010 70.gün

2010-02-23T05:09:00.000-08:00

Sendika başkanlarının toplantısından çıkan kararlar, işçileri tatmin etmedi. Türk-İş binası önünde genel greve çağrı yapan ve kimi zaman Türk-İş'i ve başkan Kumlu'yu protesto eden sloganlar atıldı. Sendikanın çıkardığı yeni eylem planı işçiler tarafından yetersiz ve etkisiz bulundu..

21.02.2010 68. günü 69. güne bağlayan gece

2010-02-21T03:37:00.000-08:00

Cumartesi günü başlayan oturma eylemi gece boyu sürdü. Birçok sendika üyesi, öğrenci grupları, sanatçılar ve çok sayıda Ankaralı, Tekel işçilerine destek için Türk-İş binası çevresinde sabahladı. Ben gece yarısından az önce alana ulaştım ve yaklaşık 3:00'e kadar ordaydım. Etraf epey hareketliydi. Kimileri müzik dans ve halaylarla ayakta kalmaya çalışırken kimileri de bulduğu herhangi bir yerde tilki uykusundaydı. Güzel bir buluşmaydı...

20.02.2010 68.gün

2010-02-20T08:32:00.000-08:00

İşçi ve memur konfederasyonlarının aldıkları ortak karar doğrultusunda, konfederasyonların il temsilcileri, bağlı sendikaların genel merkez ve şube yöneticileri, çeşitli illerden otobüslerle sabah saatlerinde Ankara'ya geldi. Sakarya Caddesi'nde Tekel işçilerine destek için bir miting düzenlendi. Ayrıca gece boyunca sürecek bir oturma eylemi başladı. Ben öğlen saatlerinde alandan ayrıldım ancak gece tekrar gitmeye çalışacağım.

Bugün yanıma tele objektif alarak bir değişiklik yaptım.

(Bu arada geçtiğimiz hafta http://meren.org/blog/ adlı sayfada, tekel direnişiyle ilgili bir yazıya konuk fotoğrafçı oldum. Yazıları ve yazarlarıyla güzel bir derleme olmuş bence, bakmanızı öneririm.)

16.02.2010

2010-02-16T06:15:00.000-08:00

Bir süredir malesef zaman ayıramıyorum; Ankara dışında olacağım, birkaç gün sonra görüşmek üzere...

11.02.2010 59.gün

2010-02-12T04:23:00.000-08:00

Bugün içeriye giremedim ama öğrendiğim kadarıyla açlık grevinde işler kötüye gidiyor. Ambulanslar sıksık hastaneye gidip gelmekte. Tiyatrocu Salih Kalyon oradaydı, önce işçilere destek niteliğinde bir konuşma yaptı sonra da ntv kameralarına zehir zemberek açıklamalarda bulundu. Akşama doğru Sakarya Caddesi'nde de bir basın açıklaması yapılarak direnişe devam mesajları verildi.

08.02.2010 56.gün

2010-02-08T16:20:00.000-08:00

Haftasonunu takip edemedim. Bazı ünlü simaların ziyeretleri ve hastaneye kaldırılılan işçiler olmuş.
Bugün ise 5 Şubat'ta başlayan süresiz açlık grevi 4.gününde. Konferans salonunun duvarları hem işçilerin yaptığı hem de dışardan kimi işçi ailelerinin ve çocuklarının yapıp gönderdiği resimlerle süslenmiş.
Hem dışarda, çadırların çevresinde hem de içerde, açlık grevindeki işçilerde bir bekleyiş hakim. Tüm Türkiye'den çeşitli yardımlar gelmeye ve dağıtılmaya devam ediyor; batteniyeler örtülüp kırılan odunlarla sobalar harlanıyor. Bu arada Ankaralılar'ın ilgisi ve desteği gün geçtikçe artıyor.

05.02.2010 53.gün

2010-02-07T09:44:00.000-08:00

04.02.2010 52.gün

2010-02-04T15:22:00.000-08:00

Tekel İşçileri'ne destek grevi için Kızılay Ziya Gökalp Bulvarı'nda düzenlenen mitingde herşeye rağmen hatırı sayılı bir kalabalık vardı. Kalabalık bir yana toplanan insan çeşitliliği ve genel olarak halkın bu mitinge bakış açısı görülmeye değerdi. Çevrede başka işler için bulunan veya alandan sadece geçen insanların yüzünde görmeye alışık olduğum hatta çoğu zaman işittiğim "amaaan gene ne bağırıyo yaa bunlar" ifadesine hiç rastlamadım. Hatta kitleyle bir şekilde iletişime geçen; alkışlayan, el sallayan hiç olmadı durup uzun uzun izleyen çok sayıda insan vardı.

Türk-İş binasının çevresinde çadırlar sakindi. Çoğnluk miting alanında olduğundan, kimi çadırlar fırsattan istifade temizlik ve tadilat işleriyle uğraşıyordu. Burada da fazla kalmadan açlık grevinin sürdüğü konferans salonuna girdim.Açlık grevi bugün 3.gününde. Dışarıya çıktığımda, dün hastaneye kaldırılan, açlık grevindeki bir kadın işçinin bugün tekrar sedyeyle greve dönüşüne tanıklık ettim.

03.02.2010 51.gün

2010-02-03T08:25:00.000-08:00

Bugün çok kar ve soğuk var. Bunun da etkisiyle bugün alanda sıcak çay ve çorbaya akın vardı. Çeşitli standlarda dağıtılan çay ve çorba epey ilgi gördü.
Türk-iş binasındaki konferans salonunda ise dün başlayan açlık grevi bugün 2. gününde. (Bugün içeriye girme şansım olmadı.) Açlık grevindeki bir işçi fenalaştı ve hastaneye kaldırıldı. Aslında bir işçi demek yanlış olabilir, bu sadece benim gördüğümdü...

(not: Fotoğraflarda az sayıda kadın göründüğü yönünde bazı görüşler aldım. Bunun nedeni soğuk nedeniyle kadın direnişçilerin genellikle çadırların içinde zaman geçiriyor olmaları, benim de çadır içlerine girerek fotoğraf çekmeyi pek tercih etmememdir. Havaların daha iyi olduğu eski fotoğraflara doğru gidildikçe bunu gözlemleyebilirsiniz.)

02.02.2010 50.gün

2010-02-02T08:38:00.000-08:00

Beklendiği gibi oldu, hükümet geri adım atmayacağını açıkladı. Bunun üzerine Türk-İş, Hak-İş, DİSK,Memur-Sen, Türkiye Kamu-Sen ve KESK yöneticileri, bugün Türk-İş Genel Merkezi'nde bir araya gelerek 4Şubat 2010 için genel grev kararı aldı. Kararın açıklanmasının ardından çok sayıda işçi kitlesel olarak açlık grevine başladı.

01.02.2009 49.gün

2010-02-01T06:37:00.000-08:00

Bugün hava güzel. Avrupa Parlamentosu ve Almanya'dan gelen milletvekillerinin destekleri ve konuşmaları büyük ilgi gördü...Ben alandan ayrıldığımda, akşam saatlerinde Maliye Bakanlığı'nan gelecek açıklama umutla olmasa da merakla bekleniyordu..

29.01.2010 46.gün

2010-01-30T07:09:00.000-08:00

Önceki akşam saatlerinde yapılan başbakan-sendika başkanı görüşmesi, biraz umut yaratsa da, işçiler yine de temkinli...

28.01.2010 45.gün

2010-01-28T08:56:00.000-08:00

Görüşmeyeli alanda iyice yerleşik hayata geçilmiş. Kar insanları zorluyor. Bütün illerin çadırları mümkün olduğunca naylonlarla kapatılmış. Tahta iskelet oluşturulup üzerine branda ve naylon geçirilen çadırların hemen hepsinde küçük birer odun sobası var ancak tabii ki yetersiz. Yeni çadırlar da inşa edilmekte, bir tanesini görüntüleme şansım oldu. Sendika binasının önünde kurulan bir televizyondan bugün Meclis Tv'deki görüşmeler izleniyordu. Türkiye'nin çeşitli yerlerinden gönderilen battaniye ve çeşitli giyecek malzemeler herkese dağıtılmaya çalışıldı. Ancak bunlar da yetersiz. Birşeyler gönderebilecek durumda olanlar, Türk İş'in web adresinen adrese ulaşabilirler. Battaniye, hijyenik ped ve antigribal ilaçlara şiddetli bir şekilde ihtiyaç olduğunu buradan söyleyeyim. Bugün Şevval Sam da oradaydı. Bütün çadırlara girdi, bol bol menemen ve gözleme yedi. Gelişi gerçekten büyük ilgi gördü. Bir ara İzmir çadırından çığlıklar yükseldi. Bir kadın işçinin babasının ölüm haberini aldığını öğrendim. Kısa bir arbedenin ardından, sinir krizi geçiren kadın ambulansa bindirilerek hastaneye kaldırıldı. Bu son tatsız olay dışında bahsettiklerimi bugünkü fotoğraflarda görebilirsiniz. Kar, duman, ateş, kar..

22.01.2010 39.gün

2010-01-23T03:56:00.000-08:00

Elde olmayan, beklenmedik sebeplerden 5-6 gün gibi bir süre Ankara dışında olmak zorundayım.

Umarım döndüğümde fotoğraflayacak birşey kalmamış, herşey haklı olanların istediği şekilde çözülmüş olur. Aksi durumda ben yine kaldığım yerden devam edeceğim, çünkü o insanlar da eminim orada olacak.

İzleyen, zaman ayıran, paylaşan ve yorumlayan herkese teşekkürler.
Evren Özesen

21.01.2010 38.gün

2010-01-21T09:02:00.000-08:00

20.01.2010 37.gün

2010-01-20T07:58:00.000-08:00

Açlık grevinde 2.gün. Açlık grevine başlayan işçiler, soğuk ve sağlık koşulları nedeniyle türk-iş binasının içindeki konferans salonunda kalıyor. Fotoğraflarda görürsünüz, bugün bir de misafir var; geceyi de alanda geçireceğini açıklayan Rahşan Ecevit.

19.01.2010 36.gün

2010-01-20T07:41:00.000-08:00

Eylemin 36.gününde 100 işçi açlık grevine başladı...
Bir önceki gece duyduğum şu slogan dikkat çekici: "Kardeşler birleşti sıra zaferde", fotoğraflardan belki fark ediliyordur, gerçekten çok farklı yerlerden ve görüşlerden insanlar bir arada.

18.01.2010 35.gün

2010-01-19T10:20:00.000-08:00

17.01.2010 34.gün

2010-01-19T05:21:00.000-08:00

16.01.2010, 33. gün

2010-01-18T03:51:00.000-08:00

2010-01-18T03:30:00.000-08:00

"TEKEL’in özelleştirilmesi ve fabrikalarının satılmasının ardından birçok TEKEL işçisi, Özelleştirme İdaresine devredildi. TEKEL işçilerinden isteyenlerin, ihbar ve kıdem tazminatları ödenerek iş akitleri feshediliyor. Çalışmak isteyenler ise ‘’4-C’’ adı verilen statüde başka kurum ve kuruluşlarda işe alınıyor.

Ancak 4-C statüsünde çalışan bir işçiye ayda 650 lira ücret ödeniyor ve bu işçiler 10 ay çalışıp 2 ay ücretsiz izin yapıyor. Yıl sonunda sözleşmesi yenilenmezse de işsiz kalıyor. TEKEL işçileri, aynı özlük hakları ile, bin 200 lira maaş ve 12 ay çalışma imkanı istiyor."

İşin özü bu..
15 Aralık 2009'da başlayan eylemleri ben ancak 32. gününden sonra fotoğraflamaya başlayabildim. bunda kişisel eşekliğim ve bazı sorunların etkisi var. Eylemin 32.gününde eylemcilere destek olmak üzere işçilerin aileleri Türkiye'nin her tarafından Ankara'ya gelerek oturma eylemi başlattılar.Ben burada sadece fotoğraflara ve kısa fotoğraf notlarına yer vereceğim.